Στάθης Φλώρος

Τρίτη 20 Απριλίου 2010

Στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών εγκαινιάζεται η τρίτη ατομική έκθεση στο χώρο της, του Στάθη Φλώρου, με. θεματικό άξονα την έννοια των καταλοίπων των σχέσεων στη ζωή και γενικότερα των καταλοίπων της μνήμης.

Χρόνο με το χρόνο κάποια κατάλοιπα ατονούν και ίσως και να επουλώνονται ενώ κάποια άλλα ριζώνουν ύπουλα στον ψυχισμό δημιουργώντας ανυπέρβλητες ψυχολογικές συνιστώσες. Στα έργα απεικονίζονται πρόσωπα βασανισμένα, καθώς και χέρια ανακατεμένα,σαν μια μάζα απο παλιά και σαραβαλιασμένα αυτοκίνητα που υποδηλώνουν τις συμπηκνωμένες μνήμες και κατάλοιπα. Κάποια έργα είναι ζωγραφισμένα με περισσότερη λεπτομέρεια τα οποία συμβολίζουν τα πιο πρόσφατα κατάλοιπα και μνήμες ενώ κάποια άλλα είναι πιο θαμπά και μας πάνε πίσω στο χρόνο...

Σύμφωνα με τον άγγλο ποιητή Ted Hughes (1930 – 1998) «κάθε έργο τέχνης πηγάζει από μία πληγή στην ψυχή του καλλιτέχνη...Η τέχνη είναι ψυχολογική συνιστώσα του ανοσοποιητικού συστήματος που ενεργοποιεί τη διαδικασία επούλωσης... Αυτός είναι ο λόγος που τα σπουδαία έργα τέχνης μας δημιουργούν ευεξία»

Και σε αυτή την έκθεση ο Στάθης Φλώρος δεν φοβάται να μας φέρει αντιμέτωπους με τολμηρά και ενεπιτήδευτα έργα απαλλαγμένα απο συναισθηματισμούς. Έργα δύσκολα με πολλαπλές αναγνώσεις τα οποία δημιουργούν μια ατμόσφαιρα έλξης και φόβου. Ο Στάθης μας ωθεί σε ένα επίπονο ταξίδι στο εσωτερικό μας κόσμο. Πρόκειται για μια εξερεύνηση του εαυτού και των ψυχικών και συναισθηματικών καταλοίπων στη ζωή μας; Πρόκειται για μια επίπονη διαδικασία επούλωσης και συμφιλίωσης; Συμπόνια για τον ανθρώπινο ψυχισμό; Δύσκολο να απαντήσει κανείς όπως δύσκολη και δυνατή η ζωγραφική του Στάθη Φλώρου. Σε κάθε περίπτωση όμως αξίζει το ταξίδι,... ο ζωγράφος αφήνει το θεατή να πλάσει τη δική του ιστορία και να αποφασίσει μόνος του..