|
Επειδή οι νεώτεροι σε κάθε τομέα, είναι όχι μόνο ζωντανές βιολογικές και πνευματικές μονάδες αλλά και ζωογόνες στο παρόν, όπως πιστεύω, αλλά και το παρελθόν δεν τους αφήνει αδιάφορους έχοντας θέση διδάγματος για να συνεχίσουν, παραμερίζοντας κάθε χροιά λατρείας προς αυτό, που σίγουρα ενίοτε ενεργεί αρνητικά και μόνον όταν αποζητούν το βαθύτερο μάθημα –δίχως να διαφαίνεται μίμηση– τότε η πορεία είναι προσωπική αγγίζοντας νεοφανείς εκφράσεις έτσι ώστε δίχως να συντρίβουν το παρελθόν, αλλ’ ούτε να συντριβούν από αυτό, τότε η δημιουργία πηγάζει από την ανόθευτη σφαίρα και τότε είναι πρωτότυπη, αυθεντική. Η Μαρία Γιαννακάκη επιβεβαιώνει τούτο με το έργο της και δικαιώνει την πίστη ότι οι νεώτεροι έχουν τη θέση τους στην τέχνη. Η διαδρομή που έχει διανύσει για αρκετά χρόνια –παρ’ όλο ότι είναι νέα– είναι πειστήριο υπολογίσημου καλλιτέχνη της δημιουργίας στη χώρα μας, επειδή τα έργα της έχουν την αρετή του πρωτογενούς και της ιδιομορφίας διχως να παραπέμπουν σε κάποιο επίκαιρο ρεύμα. Ίσως η μικρού χρονικού διαστήματος θητεία της στο καλλιτεχνικό περιβάλλον της Κίνας να ήταν ένα βίωμα που την απέτρεψε από πιθανή ή αναπόφευκτη προσκόληση σε ευρωπαϊκές πολλαπλές αντιλήψεις ή και εθισμούς σ’ αυτές. Το μάθημα που πήρε από κει είναι η νεανικότητα, η παντοτινή· και το σφρίγος της μακροαιώνιας αυτής τέχνης και η πνευματική ευδιαθεσία, αρετές συναφείς στην ιδιοσυγκρασία της, και γι’ αυτό τα έργα της δημιουργούν κλίμα αγάπης για πολλούς προς την αυθεντική και οικεία έκφραση. Μας πείθουν ότι δεν κατατάσσονται σε καμία από τις γνωστές ροπές· περικλείονται στην προσωπική της αντίληψη.
|
