Παναγιώτης Πασάντας - "Ηλύσια Πεδία"

Έκθεση γλυπτικής "Ηλύσια Πεδία" του Παναγιώτη Πασάντα

12 Δεκεμβρίου 2017 - 13 Ιανουαρίου 2018

Στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών εγκαινιάζεται η ατομική έκθεση γλυπτικής του Παναγιώτη Πασάντα, με τίτλο «Ηλύσια Πεδία» την Τρίτη 12 Δεκεμβρίου του 2017 στις 7.30 μ.μ. Ο ταλαντούχος αυτός Κυπριακής καταγωγής καλλιτέχνης, που έχει μια εντελώς δική του ριζοσπαστική αντίληψη για την λειτουργία και παρουσία της γλυπτικής φόρμας και σύνθεσης, χρησιμοποιεί ως υλικό του τον υπόλευκο πηλό της ιδιαίτερής του πατρίδας. Σε αυτή του την εκθεσιακή ενότητα, που αφορά μικρής κλίμακας αυτοτελή γλυπτά, που έχουν ιδιαίτερο όμως αισθητικό και φιλοσοφικό ενδιαφέρον, ο Παναγιώτης Πασάντας διαμορφώνει με χιούμορ και λεπτό σαρκασμό, με περιπετειώδη αγωνία κι ελπίδα, όπως επίσης με συγκρατημένο λυρισμό και ποιητικό τρόπο, ελεγειακού χαρακτήρα τρισδιάστατα μορφικά επιφωνήματα, θαρρεί κανείς, που εμφανίζονται αναπάντεχα σε μικροσκοπικές και θεατρικού τύπου αυλαίες.


Ο Παναγιώτης Πασάντας αξιοποιεί μνημικές παρακαταθήκες, μέσα από σύγχρονες αντιλήψεις της γλυπτικής. Τα έργα του, κατά βάση, απαρτίζονται από φιγούρες ή personae, που τις «σκηνοθετεί» υποβλητικά ο καλλιτέχνης, ως τρισδιάστατες σχεδιομορφές, διαμορφώνοντας κάθε φορά εμπνευσμένα τον χώρο και την φωτοσκιά του πεδίου όπου αυτές με ευρηματικότητα αποκαλύπτονται, σαν τα «στάσιμα» ή τα «δρώμενα» μιας αφηγηματικής πλοκής. Μιας παράδοξης και παιγνιώδους ταυτόχρονα πλοκής, που συνδέει τα ορατά με τα αθέατα, διατυπώνοντας υπαρξιακά ερωτήματα. Επίκεντρο των  ερωτημάτων αυτών κι αινιγμάτων, είναι οι απορίες που γεννιώνται γύρω από την ζωή και τον θάνατο, την συνέχεια κι ασυνέχεια, τις κρυφές επίσης προσδοκίες κι επιθυμίες του ανθρώπου – από την προϊστορία μέχρι τις μέρες μας – όπου στο υποσυνείδητό του εκείνος διαχρονικά θέλει να διατηρούνται σχέσεις κι επαφές, ανάμεσα στους δύο κόσμους. Ο σύγχρονος αυτός σπουδαίος γλύπτης, με διακριτικό υπομειδίαμα κι ενσταλαγμένο πόνο, με θυμοσοφία κι ανιχνευτικό ζήλο, με νοσταλγική λαχτάρα και στωική τρυφερότητα, ρωτά έμμεσα τον θεατή του, σε αυτά τα εξαιρετικού ενδιαφέροντος γλυπτά, μήπως η επικράτεια της ζωής αντανακλάται κατοπτρικά στα «Ηλύσια Πεδία»; Μήπως ο θάνατος εκκολάπτει άραγε την νέα ζωή κι εκείνη, όταν έρθει η ώρα της ή αναπάντεχα, συνεχίζεται ως επιγενόμενο σενάριο, στην Χώρα των Μακάρων;


Η έκθεση συνοδεύεται από δίγλωσσο κατάλογο και κείμενο της Αθηνάς Σχινά, από όπου και προέρχονται τα παραπάνω αποσπάσματα.


Διάρκεια έκθεσης: 12 Δεκεμβρίου 2017 έως 13 Ιανουαρίου 2018

Ωρες λειτουργίας:
Τρ – Παρ 11:00 – 14:30 & 18:00 – 21:00
Σαβ 11:00 – 14:30

Κατεβάστε εδώ το πιο Βιογραφικό του Καλλιτέχνη, Παναγιώτη Πασάντα


Χρίστος Σιμάτος - Spring, Summer, Fall, Winter… and Spring



Την Πέμπτη 2 Νοεμβρίου του 2017 στις 7.30 μ.μ.  εγκαινιάζεται

η έκθεση φωτογραφίας

«
Spring, Summer, Fall, Winter… and Spring»

τ
oυ

Χρίστου Σιμάτου


Στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών εγκαινιάζεται η, έκτη ατομική έκθεση φωτογραφίας  του Χρίστου Σιμάτου, ενός από τους  πλέον αναγνωρισμένους σύγχρονους Έλληνες εικαστικούς, με τίτλο: “Spring, Summer, Fall, Winter… and Spring”.

Θεματικός άξονας της έκθεσης είναι η μεταμόρφωση του τοπίου μέσα από διάφορες εποχές και το συναίσθημα που αυτό προκαλεί στον θεατή.  Μέσα από μια σειρά 14 φωτογραφιών μεγάλων διαστάσεων και υψηλής ευκρίνειας, υψηλής αισθητικής και ενίοτε ποιητικών, ο Χρίστος Σιμάτος μας προσκαλεί να ανακαλύψουμε την επίδραση που έχει η εναλλαγή των εποχών στο τοπίο καθώς και να βρεθούμε αντιμέτωποι με το συναίσθημα του πόσο μικρός και ασήμαντος είναι ο άνθρωπος μπροστά στο μεγαλείο της φύσης.

Από την αναζήτηση των ερειπίων ο Χρίστος Σιμάτος ταξίδεψε στην Ελλάδα σε τοποθεσίες όπου η απουσία του ανθρώπου είναι έκδηλη και κατέγραψε με το φακό του τοπία σαν ένα είδος πνευματικής άσκησης και εσωτερικής αναζήτησης.  Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο τρόπος με τον οποίο ο Χρίστος Σιμάτος οδηγήθηκε από την αναζήτηση των ερειπίων στην καταγραφή του τοπίου.  Αφού αναζήτησε και κατέγραψε εσωτερικούς χώρους, ανθρώπινα κατασκευάσματα απομόνωσης – προστασίας του ανθρώπου από το περιβάλλον οδηγήθηκε μαλακά μέσα από μια εσωτερική αναζήτηση που επιχειρούσε να ερμηνεύσει τα έργα του, στο να αναζητήσει τη δίοδο από μέσα προς τα έξω.  Σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του εικαστικού:

“η δισυπόστατη φύση του ανοιχτού παραθύρου, η λειτουργία σαν φωτογραφικό κάδρο και δίοδος από τα μέσα προς τα έξω, με οδήγησαν μακριά από το σκοτεινό εσωτερικό, στην απεραντοσύνη της φύσης.  Από τις αναζητήσεις χαραμάδων που επέτρεπαν να διειδύσει ένα λιγοστό φως σε ένα διαλυμένο εσωτερικό, στεκόμουν μπροστά σε ένα μεγαλειώδες παιχνίδι χρωμάτων, υφών και σχημάτων”.

Η φύση και η δύναμη της φύσης ανέκαθεν ασκούσαν μεγάλη επίδραση και γοητεία στους καλλιτέχνες καθώς και στα αισθήματα που προκαλούσαν στο θεατή.  Οι φωτογραφίες του Χρίστου Σιμάτου ενεργοποιούν αυτά τα αισθήματα ενώ ταυτόχρονα προκαλούν το θεατή να επαναπροσδιορίσει και τη σχέση του με τη φύση.  Ένα θέμα, ειδικά στις ημέρες μας τόσο επίκαιρο και ζωτικό.  Ο Χρίστος Σιμάτος σημειώνει σχετικά:

“ο καλλιτέχνης παρατηρώντας τη φύση απομονώνει ένα τμήμα της χρησιμοποιώντας αισθητικά κριτήρια σε μια προσπάθεια να καταγράψει τον ψυχικό τόνο του τοπίου.  Αυτός ο ψυχικός τόνος λειτουργεί συνδετικά με τον θεατή διεγείροντας τον ψυχικό του κόσμο ενοποιώντας τα επιμέρους εικονιζόμενα στοιχεία με το όλον της φύσης δημιουργώντας αισθήματα που θα είχε αν βρισκόταν εκεί”.

Τα λόγια και οι φωτογραφίες του Χρίστου Σιμάτου αυτομάτως μας φέρνουν στο νου τα λόγια του Λεών Τολστόϊ για την τέχνη όπου μεταξύ άλλων γράφει: “η τέχνη είναι μια ανθρώπινη δραστηριότητα, που συνίσταται στο εξής: ένας άνθρωπος χρησιμοποιώντας ορισμένα εξωτερικά σημάδια, μεταβιβάζει συνειδητά σε άλλους αισθήματα που είχε βιώσει, και οι άλλοι άνθρωποι επηρεάζονται ψυχικά από τα αισθήματα αυτά, τα νιώθουν κι εκείνοι”.

Η έκθεση συνοδεύεται από κείμενο του Χρίστου Σιμάτου

Διάρκεια έκθεσης: από 2 Νοεμβρίου έως 2 Δεκεμβρίου 2017


Γιάννης Καστρίτης - Η Δωρεά του Τοπίου

“ Η δωρεά του τοπίου”

Χρόνια τώρα στη φύση αναζητώ και οφείλω τη δωρεά του καλλιτεχνικού μου έργου.
Εκεί στην καταγωγική μας απαρχή ξαναεπιστρέφω κι από τις αρχέγονες μορφές
ξεκινώ.
Δεν ψάχνω σε πολλούς τόπους, ένας μου είναι αρκετός,
όσο πιο πολύ ζω εντός του, τόσο πιο ανεξάντλητος
και γενναιόδωρος γίνεται με το πέρασμα του χρόνου.
Άλλες φορές πάω επιτόπου στην εμπειρία και αναζητώντας αισθητηριακά την
πανάρχαια δύναμη του χρώματος, των μορφών και των υλικών.
Άλλες φορές στο εργαστήριο ανακαλώ και ανασυνθέτω εικόνες
όπως αυτές αναδύονται μέσα από την μνήμη και τη νοσταλγία.
Συχνά με μια φωτογραφική μηχανή στο χέρι αποπειρώμαι να μετατρέψω
σε παρελθόν, αυτό που βλέπω και ζω, ελπίζοντας ότι θα το διασώσω.
Τελευταία με τους τρόπους των μαστόρων πελεκάω ξύλα και φτιάχνω ανθρώπους
και ζώα επιχειρώντας να ξαναβρώ το μυστικό που μεταφέρεται
από χέρι σε χέρι, από μάτι σε μάτι μέσα στην σιωπή των τεχνιτών.
Πάντα όμως με την ίδια αίσθηση κενού μένω:
Ελάχιστα κατάφερα να αποδώσω από όσα είδα και έζησα.
Όλη αυτή η διαδικασία δεν θα μπορούσε παρά να μετασχηματίζει και τον ίδιο μου
τον εαυτό. Έτσι αποτόλμησα να ξαναφτιάξω τον εαυτό μου αυτή την φορά ξύλινο,
από καρυδιά…
Ο άνθρωπος ως δημιουργός αλλά και ως δημιούργημα της ίδιας της φύσης,
ως μέρος της, αποδεχόμενος την θνητότητά του.
Η συμπερίληψη της υποκειμενικότητας της φύσης,
αυτός ο αέναος κύκλος ζωής και θανάτου.
Πάντα με την ίδια ελπίδα θα αναζητώ εκείνη τη γη
που κανένας ακόμα δεν κατάφερε να ονομάσει,
αυτό που δεν υπάρχει ακόμα και περιμένει τη γέννησή του…

Γιάννης Καστρίτσης 2017

Κατεβάστε εδώ το δελτίο τύπου της έκθεσης

Ηλίας Καρράς - Η διαλεκτική ανάπλαση του ορατού

O Ηλίας Καρράς γεννήθηκε το 1973 στη Ρωσία. Είναι απόφοιτος της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών Αθηνών, με καθηγητές την Ρ. Παπασπύρου και τον Μ. Σπηλιόπουλο, και του Τ.Ε.Ι. Αθήνας (Τεχνολογία Γραφικών Τεχνών). Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Συμμετείχε σε πολλές ομαδικές εκθέσεις ενώ έργα του βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Ατομικές Εκθέσεις

2013 Η αλχημεία της μορφής, Αίθουσα Τέχνης Αθηνών

2011 Το χρώμα του γυμνού, Αίθουσα Τέχνης Αθηνών

2008 Η δύναμη του ορμέφυτου, Art Gallery της οδού Πρωτογένους, Ψυρρή

2005 Ανθρώπειον έλιγμα, VR Gallery, Πλάκα, Αθήνα

2004 Μορφές ΙΙ, Κύθηρα

2003 Μορφές, Σκιάθος


Διαθέσιμα έργα

STMTS (Σταμάτης Μήτσιος)

STMTS (Σταμάτης Μήτσιος)
Γεννήθηκε το 1993 στην Αθήνα.
Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Τελειόφοιτος της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ)

Ατομικές εκθέσεις:

2016
- "Διασχίζοντας τις γραμμές" - Αίθουσα Τέχνης Αθηνών - Αθήνα.

 

Ειδικές ατομικές συμμετοχες:

2015
- "Α.Τάσσος 1914-1985" - Μουσείο Μπενάκη - Αθήνα


Ομαδικές εκθέσεις (Επιλεγμένες):

2016
- "Καλοκαίρι 2016" - Αίθουσα Τέχνης Αθηνών - Αθήνα.
- ART UP - Σύγχρονη Φουάρ Τέχνης  - NextStreet Gallery & Modus Art Gallery (STAND D401) - Λιλ, Γαλλία.

2015

- "Declare" - (2.Three) NextStreet gallery - Παρίσι, Γαλλία
- "Καλοκαίρι 2015" - Αίθουσα Τέχνης Αθηνών - Αθήνα
- "43 Voices" - Arts@Large - Μιλγουόκι, ΗΠΑ

2014
- "The Street Is My Gallery" - National Hellenic Museum -  Σικάγο, ΗΠΑ
- Miami Art Basel - Avant Gallery - Μαϊάμι, ΗΠΑ
- "No Respect" - Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών 'Ιδρυμα Ωνάση - Αθήνα

2012
- "The 4th annual pictures & furniture exhibition" - Miami Art Basel - Avant Gallery - Μαϊάμι, ΗΠΑ

 

Χρήστος Κάλφας 2017

 

Η Αίθουσα Τέχνης Αθηνών εγκαινιάζει στο χώρο της την Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2017 την έβδομη ατομική έκθεση ζωγραφικής του Χρήστου Κάλφα με τίτλο: “Sous le tapis...nos emotions” Η μυθοπλασία του Χρήστου Κάλφα και αυτή τη φορά δεν απομακρύνεται από τις σταθερές τού δικού του φαντασιακού κόσμου που πάντα υπαγορεύει με ευφάνταστο τρόπο μια περιπλάνηση και πλάνη ταυτόχρονα. Ωστόσο σε αυτές τις εικόνες φαίνεται να θέλει να οδηγήσει το θεατή -με πολύ μεγαλύτερη σαφήνεια από ότι παλαιότερα- σε επίπεδα σημασίας και αναφοράς σε σχέση με τις κινήσεις των πτυχώσεων της μνήμης.

Ο ίδιος ο καλλιτέχνης αποφάσισε να ονοματίσει αυτή τη σειρά έργων του «Sous le tapis... nos émotions», θέλοντας μάλλον να σηματοδοτήσει τον κρυπτικό και μεταφορικό χαρακτήρα αυτού του συνόλου, όπως και σε κάθε έργο έδωσε έναν χαρακτηριστικό τίτλο.

Ένα τέτοιου είδους ζωγραφικό τερτίπι με την εύγλωττη ησυχία των εικόνων του καλλιεργεί αναμφίβολα μιαν ατμόσφαιρα συγκέντρωσης και ρεμβασμού, ηρεμίας και γαλήνης και μάλλον δεν απέχει καθόλου από αυτό που ονομάζουμε "αναζήτηση του χαμένου χρόνου".

Το βλέμμα παγιδεύεται μέσα σε χρόνο στατικό, προσπαθώντας να εστιάσει στις αποσπασματικές εικόνες αλλοτινών εποχών, τις γεμάτες γοητεία κυρίως λόγω των αντιθετικών: μνήμης/ήθης, σημαντικού/ελάσσονος, στιγμιαίου/διαρκούς, διάφανου/χρωματιστού, εύθραυστου/σταθερού και αναλλοίωτου....

Ανάκληση στιγμών, λοιπόν, κυρίως από τη μικρή ιστορία, σαν tableaux vivants ιδιωτικού ρεπερτορίου, που υποδηλώνουν έναν τρόπο παρατήρησης και συμπεριφοράς του δημιουργού τους κι ίσως να αποτελούν στάσεις και στάσιμα από ψυχογραφίες της προσωπικής του εμπειρίας, ακόμη να δηλώνουν και κάτι σαν "μεθύστερο βίωμα".

Αναμφίβολα πρόκειται για έναν σύγχρονο, ιδιαίτερης λεπτότητας εικαστικό χειρισμό που ανακαλεί με νοσταλγικό τρόπο το παρελθόν, δημιουργώντας αρχειακό υλικό προς την κατεύθυνση περισσότερο μιας pop αντίληψης, ενώ δε λείπουν και υπαινιγμοί από τις κατακτήσεις του ουμανιστικού πολιτισμού. 

Ένα δειγματοληπτικό ρεπερτόριο εν τέλει όπου τα σκηνοθετημένα στιγμιότυπα αν και αναγνωρίζονται με ευκολία, δίνουν και μια αίσθηση του ανοίκειου, καθώς η εικονοποιία τού ζωγραφικού montage τα προσαρμόζει σε συνθήκη πλασματικού λόγου από όπου δε λείπουν σουρεαλιστικά στοιχεία.

Οι παρα/απο/πλανήσεις του Χρήστου Κάλφα, αναπαραστάσεις και αλληγορίες μαζί, τονίζοντας με το ηλεκτρισμένο κίτρινο τα θεματικά τους επεισόδια, φωτίζουν τις επιλογές/σταθμούς μιας υποκειμενικής περιήγησης στις παρυφές τόπων/τοπίων στην γκρίζα περιοχή.

Η έκθεση συνοδεύεται από κείμενο της Θάλειας Στεφανίδου

Νέλλα Γκόλαντα - Η εμπλοκή του χώρου: από τα Χαρακτιά στα Κατοικημένα Γλυπτά Τοπία

 

Νέλλα Γκόλαντα, Γλύπτης Αστικού Τοπίου (Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών 1965 – Χαρακτική, Τέχνη Ψηφιδωτού και Βιβλίου), Πρώτο επίτιμο μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Αρχιτεκτόνων Τοπίου (2008): από το 1972 τα έργα της στο δημόσιο χώρο έχουν σχεδιαστεί και κατασκευαστεί σύμφωνα με ολιστική προσέγγιση, δίνοντας έμφαση στον εξανθρωπισμό του περιβάλλοντος χώρου και την άρση του αδιάφορου “τοπίου” των σύγχρονων μεγαλουπόλεων και αποτελούν  εφαλτήρια για την ανάπτυξη βιωματικών σχέσεων μεταξύ ανθρωπογενούς, φυσικού και ιστορικού Τοπίου. Έργα της, “Κατοικημένα Γλυπτά Τοπία στο Δημόσιο Χώρο” όπως : “Η Κεντρική Πλατεία Φλοίσβου στο Παλαιό Φάληρο” (1976 – 1978) καθώς και η φυσική προέκτασή της προς τη μεριά της θάλασσας “Η Γλυπτή Προκυμαία Φλοίσβου” (1984 – 1986), To Γλυπτό “Θέατρο” του λατομείου Αιξωνής στο Δήμο Γλυφάδας (1984 – 1992), “Tο Πείραμα της Λάρισας - Ο Γλυπτός Ποταμός - Αναπτύσσοντας Κώδικες Νερών στο Κέντρο της Πόλης της Λάρισας” (1992 – 1998 & 2006), έτυχαν, από πολύ νωρίς, θερμής υποδοχής, τόσο στην Ευρώπη (Γερμανία, Γαλλία, Αγγλία, Ιταλία, Ισπανία, Ελλάδα) όσο και αλλού (Ιαπωνία, Βραζιλία κ.α.), από εξειδικευμένες αρχιτεκτονικές εκδόσεις και ανακοινώσεις καθηγητών και κριτικών, καθώς διέκριναν σε αυτά πρώιμα στοιχεία του προβληματισμού, για το νέο τρόπο καλλιέργειας μέσω της τέχνης και διείσδυσης της στην καθημερινότητα των μεγαλουπόλεων.

Μαζί με την Αρχιτέκτονα Ασπασία Κουζούπη  αποτελούν, από το 1996, την ομάδα Γλυπτά Αρχιτεκτονικά Τοπία. Ανάμεσα στα πιο δημοσιευμένα έργα τους είναι : “Λατομεία Διονύσου : Ανοιχτό Μουσείο Παλαιάς Λατομικής Τέχνης” (1994 – 1997) (Φιναλίστ για το βραβείο Rosa Barba του 2000 στην 1η Biennale Τοπίου της Βαρκελώνης), “Αττική Οδός – Δυτική Περιφερειακή Υμηττού – Επανίδρυση της διαταραγμένης σχέσης μεταξύ του Φυσικού και Ανθρωπογενούς Τοπίου κατά μήκος του ισχυρού οδικού έργου” (1999 – 2003 & 2005)(Φιναλίστ για το  European Prize for Urban Public Space του 2004), “Κεντρική Πλατεία Γλυφάδας” (2006 – 2008)

Η Γκόλαντα έχει λάβει μέρος σε πολλές εκθέσεις διεθνώς και ιδιαιτέρως σε γνωστές Biennale όπως : στη Μεσογειακή Biennale του 1971 (Βραβείο με τα έργα της σειράς χαρακτικών “Ελληνικός Χώρος”), Biennale του Sao Paolo 1973 με τα χτιστά έργα της – “Προτάσεις για τον Eξανθρωπισμό του Δημόσιου Χώρου”, Μεσογειακή Biennale Αλεξάνδρειας 1983, 1η Biennale Τοπίου Βαρκελώνης 1999, 3η Biennale Τοπίου Βαρκελώνης 2003, 4η Biennale Τοπίου Βαρκελώνης 2005, 10η Biennale Αρχιτεκτονικής Βενετίας 2006, 6η Biennale Τοπίου Βαρκελώνης 2010, 7η Biennale Τοπίου Βαρκελώνης 2012, Triennale

 

 

Athens Art Gallery, Γλύκωνος 4, Πλατεία Δεξαμενής, 106 75 Αθήνα, Τ. 210 72 13 938  -  F. 210 72 58 216

κατασκευη ιστοσελιδων - XTD

 

 

   

 

 

© 2016 Athens Art Gallery

all rights reserved.

κατασκευη ιστοσελιδων - XTD