Μεταπηδήστε στο περιεχόμενο

Electric Mandala

25.01.2018 – 24.02.2018

Το έργο του Αλέξη Κόρμπη συνιστά μια ιδιαίτερη προσπάθεια στον χώρο της σύγχρονης τέχνης. Το εγχείρημα του δημιουργού αποτελείται από τολμηρές συνθέσεις ρεαλιστικών φιγουρών και ψυχεδελικών μοτίβων. Οι πίνακές του αποτυπώνουν μια ιδιαίτερη δυναμική σχέσεων, καθώς οι μορφές συνδιαλέγονται σε έναν κλειστό –που φέρει την έννοια της πληρότητας– κόσμο συμβόλων και, συγχρόνως, έναν ανοικτό στην ερμηνεία των θεατών χωροχρόνο. Κομβική εδώ είναι η παρουσία των μάνταλα (mandala), των κοσμικών συμβόλων της ινδουιστικής και βουδιστικής παράδοσης, που περικλείουν ή συνοδεύουν τις ρεαλιστικές ανθρώπινες μορφές. Το μάνταλα αποτελεί ταυτόχρονα μικρογραφία του σύμπαντος, οδηγό στον δρόμο για τη φώτιση και δυναμική απεικόνιση του ανθρώπινου ψυχισμού.

Μέσα από τη σύζευξη των συμβόλων μάνταλα και των μορφών, οι φιγούρες από ενικές αναδεικνύονται σε πληθυντικές· ο διαχωρισμός εσωτερικού και εξωτερικού αναιρείται, δημιουργώντας τον κατάλληλο χώρο στους θεατές ώστε να συμπληρώσουν, μέσω της δικής τους φαντασίας, τις εικόνες. Εδώ, επίσης, ο χρόνος που αποτυπώνεται στον καμβά δεν είναι ένας, ούτε γραμμικός, αλλά εμπεριέχονται εντός του πολλαπλές χρονικότητες, όπου χρώματα και ήχοι αποτελούν μέρος της φαινομενολογικής εμπειρίας των θεατών. Αυτή ακριβώς η εμπειρία είναι το σημείο που καθιστά το έργο σύγχρονο και ρηξικέλευθο.

Ο Κόρμπης συνδιαλέγεται έτσι με την κριτική στο νεωτερικό υποκείμενο, αναιρώντας τους δυϊσμούς που είναι βαθιά ριζωμένοι στη δυτική κουλτούρα. Τα πολλαπλά είδωλα της φιγούρας αναπτύσσονται σύμφωνα με μια αισθητική που αφενός προσεγγίζει εκείνη της ψυχεδελικής μουσικής, ενώ αφετέρου παραπέμπει στον ινδουιστικό-θιβετιανό μυστικισμό και στην ερμηνεία του όπως έχει δοθεί από τον Καρλ Γιουνγκ. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, τα μοτίβα κατατείνουν προς την υπέρβαση της πραγματικότητας και το όνειρο, βρισκόμενα σε αντίστιξη με τον ρεαλισμό των μορφών.

Αυτή η διαλεκτική του ρεαλισμού με τον συμβολισμό του ονείρου στα έργα του Κόρμπη –ο οποίος εδώ ακολουθεί τον Γιουνγκ– προσεγγίζουν την ψυχή στο βαθύτερο είναι της, η ουσία της οποίας παραμένει άγνωστη σε εμάς. Αναδεικνύοντας την πολλαπλότητα του ενός, τη σύνδεση περισσότερων επιπέδων της πραγματικότητας, τη σύνθεση μακρόκοσμου και μικρόκοσμου εντός της ατομικής μορφής, που φαίνεται είτε να εκτείνεται στον χώρο είτε, αντίθετα, να συρρικνώνεται στα βασικά του στοιχεία, η ανάγνωση των πινάκων προσφέρεται για μια πλειάδα ερμηνειών, εκ των οποίων όλες είναι δυνατές. Γιατί το ζητούμενο του Κόρμπη δεν είναι η βεβαιότητα της κατάφασης, αλλά η αμφισημία της αναζήτησης και το στοιχείο αυτό είναι εκείνο που προσδίδει στο έργο του τόσο ενδιαφέρον.

Μαριλένα Πατεράκη, Ιστορικός Τέχνης

“Στις εκφάνσεις του ασυνειδήτου συναντάμε τα σύμβολα μάνταλα, δηλαδή κυκλικά και τετραμερή σχήματα που συμβολίζουν την ολότητα· και κάθε φορά που επιθυμούμε να απεικονίσουμε την ολότητα, χρησιμοποιούμε τέτοια ακριβώς σχήματα.”
– Καρλ Γιουνγκ

“Το άρωμα του λουλουδιού δεν έχει μορφή, μα διαχέεται στον χώρο. Ομοίως, μέσω μιας σπείρας από μάνταλα, η άμορφη πραγματικότητα γίνεται γνωστή.”
– Σαραχά

The work of Alexis Korbis’ constitutes an personal approach in the field of modern art, one that melds provocative, yet realistic depictions of human figures with warping, kaleidoscopic motifs of psychedelic art. His paintings capture a special dynamic of relationships; the forms chosen offer a “discourse” of an absolute world made of symbols, and a spacetime that is open to the viewers’ interpretation. The presence of the “mandala”, the spiritual and ritual symbols of Hinduism and Buddhism that can be seen enclosing or accompanying the human forms, is highly significant. The mandala represent not only a microcosm of the universe but also offer themselves as a lodestar on the road to enlightenment and the dynamic depiction of human psyche.

Through the blending of mandala symbols and human figures, the singular forms are pluralised, while the separation of interior and exterior space is neutralised, resulting in the shaping of an appropriate setting for the viewers, who will eventually be called on to complete the imagery through their own imagination. Herein, the time imprinted on the canvas is neither definite nor linear, but is contained within multiple timings, where colors and sounds are part of the spectator’s phenomenological experience. This very experience is precisely the reason why Korbis’ work is both contemporary and groundbreaking.

Korbis is thus conversing with the criticism of the modern subject, by negating the dualities that are deeply rooted in the Western culture. The figures’ multiple representations are developed through a particular aesthetic that is tied to psychedelic rock music, and also to Hindu-Tibetan mysticism and its Jungian interpretation. Therefore, the motifs manifest the transcendence of reality toward the dream, in opposition to the realism of the figures.

The “discourse” between realism and the symbolism of the dream found in Korbis’ works –which consciously follows Jung’s interpretations– reaches the deepest levels of the soul, whose substance remains unknown to us. By pointing out the multiplicity of the one, the association with other levels of reality, and the synthesis of a macrocosm and microcosm within each individual form, that can either extend all over the place or reduce itself to its basic elements, all interpretations that emerge by looking at the paintings are acceptable. For Korbis, the question lies not in the certainty of the affirmation, but in the ambiguity of the inner-search, and that is what makes his work so interesting.

Marilena Pateraki, Art Historian

“The flower’s perfume has no form, but it pervades space. Likewise, through a spiral of mandalas formless reality is known.”
– Saraha

“In the products of the unconscious we discover mandala symbols, that is, circular and quaternity figures which express wholeness, and whenever we wish to express wholeness, we employ just such figures.”
– Carl Jung

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Την Πέμπτη 25 Ιανουαρίου του 2018 στις 7.30 μ.μ. εγκαινιάζεται

η έκθεση ζωγραφικής

«Electric Mandala»

τoυ
Αλέξη Κόρμπη

Στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών εγκαινιάζεται η δεύτερη ατομική έκθεση ζωγραφικής του Αλέξη Κόρμπη με τίτλο “Electric Mandala” την Πέμπτη 25 Ιανουαρίου 2018. Στη έκθεση θα παρουσιασθεί, μια σειρά από ακρυλικά σε μουσαμά, αποτελούμενη από τολμηρές συνθέσεις ρεαλιστικών φιγουρών και ψυχεδελικών μοτίβων.

Το έργο του Αλέξη Κόρμπη συνιστά μια ιδιαίτερη προσπάθεια στον χώρο της σύγχρονης τέχνης. Οι πίνακές του αποτυπώνουν μια ιδιαίτερη δυναμική σχέσεων, καθώς οι μορφές συνδιαλέγονται σε έναν κλειστό –που φέρει την έννοια της πληρότητας– κόσμο συμβόλων και, συγχρόνως, έναν ανοικτό στην ερμηνεία των θεατών χωροχρόνο. Κομβική εδώ είναι η παρουσία των μάνταλα (mandala), των κοσμικών συμβόλων της ινδουιστικής και βουδιστικής παράδοσης, που περικλείουν ή συνοδεύουν τις ρεαλιστικές ανθρώπινες μορφές. Το μάνταλα αποτελεί ταυτόχρονα μικρογραφία του σύμπαντος, οδηγό στον δρόμο για τη φώτιση και δυναμική απεικόνιση του ανθρώπινου ψυχισμού.

Μέσα από τη σύζευξη των συμβόλων μάνταλα και των μορφών, οι φιγούρες από ενικές αναδεικνύονται σε πληθυντικές· ο διαχωρισμός εσωτερικού και εξωτερικού αναιρείται, δημιουργώντας τον κατάλληλο χώρο στους θεατές ώστε να συμπληρώσουν, μέσω της δικής τους φαντασίας, τις εικόνες. Εδώ, επίσης, ο χρόνος που αποτυπώνεται στον καμβά δεν είναι ένας, ούτε γραμμικός, αλλά εμπεριέχονται εντός του πολλαπλές χρονικότητες, όπου χρώματα και ήχοι αποτελούν μέρος της φαινομενολογικής εμπειρίας των θεατών. Αυτή ακριβώς η εμπειρία είναι το σημείο που καθιστά το έργο σύγχρονο και ρηξικέλευθο.

Ο Κόρμπης συνδιαλέγεται έτσι με την κριτική στο νεωτερικό υποκείμενο, αναιρώντας τους δυϊσμούς που είναι βαθιά ριζωμένοι στη δυτική κουλτούρα. Τα πολλαπλά είδωλα της φιγούρας αναπτύσσονται σύμφωνα με μια αισθητική που αφενός προσεγγίζει εκείνη της ψυχεδελικής μουσικής, ενώ αφετέρου παραπέμπει στον ινδουιστικό-θιβετιανό μυστικισμό και στην ερμηνεία του όπως έχει δοθεί από τον Καρλ Γιουνγκ. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, τα μοτίβα κατατείνουν προς την υπέρβαση της πραγματικότητας και το όνειρο, βρισκόμενα σε αντίστιξη με τον ρεαλισμό των μορφών.

Αυτή η διαλεκτική του ρεαλισμού με τον συμβολισμό του ονείρου στα έργα του Κόρμπη –ο οποίος εδώ ακολουθεί τον Γιουνγκ– προσεγγίζουν την ψυχή στο βαθύτερο είναι της, η ουσία της οποίας παραμένει άγνωστη σε εμάς. Αναδεικνύοντας την πολλαπλότητα του ενός, τη σύνδεση περισσότερων επιπέδων της πραγματικότητας, τη σύνθεση μακρόκοσμου και μικρόκοσμου εντός της ατομικής μορφής, που φαίνεται είτε να εκτείνεται στον χώρο είτε, αντίθετα, να συρρικνώνεται στα βασικά του στοιχεία, η ανάγνωση των πινάκων προσφέρεται για μια πλειάδα ερμηνειών, εκ των οποίων όλες είναι δυνατές. Γιατί το ζητούμενο του Κόρμπη δεν είναι η βεβαιότητα της κατάφασης, αλλά η αμφισημία της αναζήτησης και το στοιχείο αυτό είναι εκείνο που προσδίδει στο έργο του τόσο ενδιαφέρον.

Η έκθεση συνοδεύεται από κατάλογο με κείμενο της Μαριλένας Πατεράκη

Διάρκεια έκθεσης: 25 Ιανουαρίου -24 Φεβρουαρίου 2018